หักมุมคิดไปกับศิษยาภิบาล Ep.867
By UncleSom
ตอน : หากใจเราไม่คิดจะเข้าใกล้

“ข้าแต่พระเจ้า พระดำริของพระองค์สำหรับข้าพระองค์นั้นเลิศล้ำ รวมกันแล้วก็ใหญ่ยิ่งนัก หากจะนับก็มากยิ่งกว่าเม็ดทราย…..” ( สดุดี 139:17-18 )

คงจะยังจำได้อยู่ใช่ไหมว่า ในเวลาที่เราหลงรักและมีใจปรารถนาใครสักคน เรามักจะคิดถึงเขาหรือเธอคนนั้นอยู่บ่อย ๆ ความคิดจิตใจ ความฝันใฝ่ของเราจถวิลหาและโลดแล่นไปหาเขาตลอดทั้งวันคืนเลยทีเดียว แม้กระทั่งในขณะที่นอนหลับก็จยังไม่มีการว่างเว้น และนอกจากนี้ยังมีการส่ออาการอ่อนแอ แสดงความย่ำแย่ เป็นทุกข์เดือดร้อนใจออกไป เพื่อให้อีกฝ่ายได้รับรู้และจะได้ตัดสินใจตอบสนองต่อความต้องการที่เรามีอีกด้วยแน่ะ ?

พระเจ้าพระบิดาสูงสุดที่เราเชื่อวางใจอยู่ก็เช่นกัน ทรงประสงค์จะให้เราได้ ‘ถวิลหา’ และ ‘พึ่งพา’ ในพระองค์ในลักษณะแบบนี้ด้วยเช่นกัน เฉกเช่นกษัตริย์ดาวิด (ในพระธรรมข้อนี้) ที่เขาเล่าให้เห็นถึงภาพอันแสนมหัศจรรย์ที่ทรงมีต่อชีวิตของเราแต่ละคนในแต่ละวัน ซึ่งมิเพียงแต่จะเลิศล้ำ หากแต่ความคิด (พระดำริ) ที่ทรงมีต่อเรานั้นยังมีมากมายยิ่งกว่าเม็ดทรายในแผ่นดินโลกรวมกันเสียอีก อย่าได้หลบหลีก-ปลีกหนีเพื่ออยู่ห่างจากพระองค์อีกเลยนะ ได้ไหม ?
18/06/25