หักมุมคิดไปกับศิษยาภิบาล Ep.810
By UncleSom
ตอน : เมื่อตาใจเราสูญเสียการมองเห็น

“แต่ท่านจงดำเนินต่อไปในสิ่งที่ท่านได้เรียนรู้แล้วและเชื่ออย่างมั่นคง และท่านก็รู้แล้วว่าท่านเรียนมาจากใคร” ( 1 ทิโมธี 3:14 )

เมื่อการมองเห็นภายในของเรามีความอ่อนแอ ทัศนวิสัยย่ำแย่ลง จะไม่สามารถจะแยกแยะสิ่งใด ๆ ได้ ในฐานะแห่งการเป็น ‘ผู้เชื่อ’ และ ‘บุตรของพระเจ้า’ ของตัวเราเอง ก็จะกลับกลายเป็นเรื่องของศาสนา (Religion) มากกว่าจะเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ (Relationship) ไปอย่างน่าเสียดาย ความเสียหายหรือผลลัพธ์ที่ได้กลับมาก็คือ ของประทาน การทรงเรียก หน้าที่ ความรับผิดชอบ และ การปรนนิบัติรับใช้ จะกลายเป็นภาระหนักและสักแต่ฝืนใจทำให้จบๆ ไปแค่นั้น

และที่ดูจะหนักหนายิ่งกว่านั้นก็คือ พันธกิจ และ กิจกรรม จะเข้ามาแทนที่ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและสนิทสนม ความขมขื่นใจ ใจเสาะ อารมณ์ความรู้สึกที่อ่อนไหวและเปราะบางจะเกิดขึ้นโดยง่ายดาย การสรรหากิจกรรมที่ดี ๆ และรูปแบบใหม่ ๆ จะมีเข้ามาแทนที่ ‘ค่านิยม’ และ ‘วัฒนธรรม’ ที่ดื่มด่ำและลงลึกกับพระคำของพระเจ้าและการทรงสถิตของพระองค์ ซึ่งจะทำให้ชีวิตแห่งการอธิษฐานและนมัสการสรรเสริญจะ ‘ถูกลดคุณค่าลง’ เป็นได้แค่ทางเลือกหนึ่งเท่านั้น ?
11/04/25