หักมุมคิดไปกับศิษยาภิบาล Ep.630
By UncleSom

ตอน : เมื่อเราใช้ทั้งความเชื่อและความคิด

“พระเจ้านั้นยิ่งใหญ่และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง ความยิ่งใหญ่ของพระองค์นั้นเหลือจะหยั่งรู้” ( สดุดี 145:3 )

เป็นไปได้สูง (มาก) ที่เราจะเข้าเฝ้าอธิษฐาน-สรรเสริญ-นมัสการแบบ ‘ไม่คิดอะไร’ แต่กลับทำสำเร็จลงได้แบบงดงาม อีกทั้งยังไม่เคยมีคำถามใด ๆ เพราะมีความเข้าใจและคุ้นเคยเป็นอย่างดี ? และเมื่อไหร่ก็ตามที่เราเข้าเฝ้าด้วยความคิดเช่นนี้ สิ่งที่เร่งด่วนและควรทำก็คือ ต้องปรับท่าทีและมุมมองของเราใหม่ ไม่ใช่ด้วยความคิด ความเข้าใจ ความคุ้นชินและคุ้นเคยแบบเดิม ๆ กันอีกต่อไป แต่.. ให้เราเข้ามาเฝ้าและเข้าใกล้พระองค์ด้วยความเชื่อและความคิดอย่างเข้าใจ

เฉกเช่นผู้เขียนสดุดีที่เขาได้สะท้อนออกมาว่า “พระเจ้านั้นยิ่งใหญ่และสมควรจะสรรเสริญ..” และ “เพราะข้าฯ ทราบว่า พระเจ้าใหญ่ยิ่งและองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรายิ่งใหญ่กว่าพระอื่นทั้งสิ้น” (135:5) หมายความว่า เขาได้เข้ามาเฝ้าพระเจ้าอย่างเข้าใจ เพราะได้มีการสรุปยอดความคิดเอาไว้ว่า พระเจ้าที่เขากำลังเข้าเฝ้าอยู่นั้น ทรงสูงส่ง ทรงยิ่งใหญ่ และทรงฤทธานุภาพเกรียงไกรยิ่งกว่าพระใด ๆ และจะไม่มีใครผู้ใดจะมาแทนที่พระเจ้าองค์นี้ได้เลยนั่นเอง !
11/09/24